ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το θέμα της επάρκειας (ικανότητα των σχεδίων να παρέχουν ικανοποιητικό επίπεδο σύνταξης) και βιωσιμότητας (ικανότητα των ταμείων συντάξεων να ανταποκριθούν στις σημερινές και μελλοντικές τους υποχρεώσεις) των σχεδίων σύνταξης είναι ένα από τα κυριότερα προβλήματα στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες του κόσμου. Οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν σήμερα τα Ταμεία Συντάξεων είναι:

1. Οι δημογραφικές αλλαγές και κυριότερα ή γήρανση του πληθυσμού που οφείλεται
α) στην υπογεννητικότητα, που περιορίζει τον αριθμό των εργαζομένων που
συνεισφέρουν και
β) στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής που αυξάνει δυσανάλογα τον αριθμό των
συνταξιούχων και

2. Στα δυσανάλογα ψηλά ωφελήματα που προβλέπουν τα περισσότερα σχέδια.

Στην Κύπρο λόγω της γήρανσης του πληθυσμού και της αύξησης του προσδόκιμου ζωής, η αναλογία των συνταξιούχων προς αυτούς που συνεισφέρουν στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων υπολογίζεται το 2060 να είναι 1:2 αρκετά μειωμένη από ότι σήμερα που είναι 1:3,3. Αυτό το στοιχείο σε συνάρτηση με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής είναι παράμετροι που θα πρέπει συχνά να αξιολογούνται καθότι είναι από τους βασικούς δείκτες που επηρεάζουν ένα συνταξιοδοτικό σύστημα.
Οι συνταξιούχοι αποτελούν μια συνεχώς αυξανόμενη κατηγορία πληθυσμού, η μόνη που αυξάνεται σε αριθμό, και οι οποίοι συνήθως δεν αποταμιεύουν, κυρίως καταναλώνουν. Επομένως η καλή τους οικονομική κατάσταση βοηθά τη κατανάλωση, τον κύκλο εργασιών των επιχειρήσεων, και γενικά την οικονομία.

Ο αριθμός των συνταξιούχων όλων των κατηγοριών στη Κύπρο ανήρχετο το 2014 στις 158,743, σε σύγκριση με 101,349 το 2000, μια αύξηση πέραν του 56% κατά τα τελευταία 15 χρόνια, ένδειξη της αυξανόμενης σημασίας των συνταξιούχων μέσα στην οικονομία.

Βιωσιμότητα Συνταξιοδοτικών Σχεδίων – Δημόσια Οικονομικά

Το πρόβλημα της βιωσιμότητας των συνταξιοδοτικών σχεδίων, είναι παγκόσμιο, επανέρχεται δε πιο έντονα στην επικαιρότητα λόγω της οικονομικής κρίσης και της βαθμιαίας γήρανσης του πληθυσμού. Επηρεάζει τα δημόσια οικονομικά των χωρών και χρήζει άμεσης αντιμετώπισης. Είναι επομένως ιδιαίτερα χρήσιμο να εξετάσουμε τα δεδομένα γύρω από αυτό το σοβαρό ζήτημα.

I. Παγκόσμια, O.E.C.D.
The OECD Pensions Outlook 2014» αναφέρει ότι η κρίση ώθησε τις πλείστες χώρες να επιταχύνουν μεταρρυθμίσεις ούτως ώστε τα Σχέδια Συντάξεων να γίνουν οικονομικά πιο βιώσιμα. Οι μεταρρυθμίσεις περιλαμβάνουν

1. Αύξηση της φορολογίας τόσο των συντάξεων όσο και των εισφορών

2. Μείωση ή αναβολή της σύνδεσης των συνταξιοδοτικών ωφελημάτων με
το πληθωρισμό

3. Αύξηση της ηλικίας αφυπηρέτησης.

4. Με έμφαση στην ανάγκη για συνεχείς μεταρρυθμίσεις, ο ΟΟΣΑ υπογραμμίζει το γεγονός πως η αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους θα μειώνεται, και από 4 εργαζομένους προς 1 συνταξιούχο σήμερα, θα κατρακυλήσει στους 1-2 εργαζομένους ανά συνταξιούχο μέσα στα προσεχή 20 χρόνια. Το στοιχείο αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό και πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν στους μελλοντικούς σχεδιασμούς κάθε χώρας σε σχέση με τα Συνταξιοδοτικά δεδομένα.

II. Ευρωπαϊκή Ένωση

Κάθε χρόνο τα Ευρωπαϊκά δημόσια και ιδιωτικά ασφαλιστικά ταμεία στις χώρες της Ε.Ε. πρέπει να αποδίδουν σχεδόν 2 τρις. ευρώ για συντάξεις (€1,6 τρις από τα δημόσια ταμεία και €300 δις. από ιδιωτικά) χωρίς αυτό το ποσό να υποστηρίζεται πλέον από τις αντοχές της Ευρωπαϊκής οικονομίας. Τα €2 τρις. αντιστοιχούν σχεδόν στο 20% του Ευρωπαϊκού Α.Ε.Π. Η αδυναμία της μεγάλης πλειονότητας των Ευρωπαϊκών Κυβερνήσεων να ελέγξουν με βιώσιμο τρόπο τα ελλείμματα στους προϋπολογισμούς τους που προέρχονται κατά βάση από τις συνεχώς αυξανόμενες συνταξιοδοτικές δαπάνες, κάνει κοινοτικούς αξιωματούχους να μιλούν για το κίνδυνο μιας «ελληνικού τύπου κρίσης» στα ευρωπαϊκά δημόσια συνταξιοδοτικά ταμεία. (Αν προσθέσετε και τα ελλείμματα στα Δημόσια Σχέδια Υγείας φαντασθείτε που πάμε.)

III. Κύπρος

Πιθανή απειλή για τα δημόσια οικονομικά χαρακτηρίζει το συνταξιοδοτικό σύστημα της Κύπρου το Δημοσιονομικό Συμβούλιο, τονίζοντας την ανάγκη επανασχεδιασμού του. Το Δ.Σ. εκτιμά πως το υφιστάμενο σύστημα δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα της επάρκειας των συντάξεων και τη πιθανή μακροχρόνια απειλή στα δημόσια οικονομικά. Για να γίνει αντιληπτό πως διαμορφώνεται το πρόβλημα σε βάθος χρόνου παραθέτουμε κάποια στοιχεία. Το συνολικό μισθολόγιο της Κυπριακής οικονομίας (δηλ. όλες οι απολαβές των εργοδοτουμένων) στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα ήταν το 2004 €5,716 δισ. και το 2014 €7,707 δις. Αύξηση 34,8%. Το
2004 πληρώθηκαν για συντάξεις από το Τ.Κ.Α. €501 εκατ. ενώ το 2014 αυτές ανήλθαν στα €1.115 δις, που ισοδυναμεί με αύξηση 123%. Παρόμοια εικόνα

παρουσιάζουν και οι συντάξεις του Δημοσίου όπου από €284 εκατ. το 2004 ανήλθαν το 2014 σε €606 εκατ. Αύξηση 114%. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν την δυσανάλογη διαφορά αυξήσεων μεταξύ μισθολογίου και συντάξεων.

Το σύνολο που πληρώθηκε στη Κύπρο για συντάξεις το 2014 ήταν €1,721 δις. δηλαδή περίπου το 10% του ΑΕΠ, σε σχέση με 785 εκ. το 2004.

Υπ. Οικονομικών. Σε χαιρετισμό του στο 5ο συνταξιοδοτικό φόρουμ το Νοέμβριο 2014 ο Υπουργός Οικονομικών δήλωσε πως επιβάλλεται ουσιαστική μεταρρύθμιση του συστήματος και των θεσμών στο τομέα των συντάξεων, και ανακοίνωσε πρόθεση της Κυβέρνησης να εγκαινιάσει διάλογο για αυτό το σκοπό.

Δημογραφικά. Το ποσοστό των ατόμων κάτω των 15 ετών στο σύνολο του πληθυσμού μειώνεται ενώ εκείνο των ατόμων πέραν των 65 αυξάνεται σταθερά. Οι προβλέψεις είναι πως οι άνω των 65 θα αποτελούν το 16,5% του πληθυσμού το 2020 και το 28,1% το 2050. Παράλληλα η γονιμότητα το 2014 ήταν μόλις 1,3 ανά γυναίκα (2004 στο 1,5%) ενώ για ανανέωση του πληθυσμού ο δείκτης γονιμότητας πρέπει να είναι μεγαλύτερος του 2,1%.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως η καθαρή μετανάστευση από Κύπρο στο εξωτερικό καταγράφει ρεκόρ. Το 2012 μετανάστευσαν από τη Κύπρο 630 άτομα. Το 2013, αυξήθηκαν στις 12,080 άτομα και το 2014, ανέβηκαν στις 15,000. Οι αριθμοί αφορούν τόσο Ε/Κ όσο και ξένους υπηκόους και δεν περιλαμβάνουν εκείνους που φεύγουν για σπουδές. Άρα η μετανάστευση έγινε για εργασιακούς λόγους. Είναι επίσης ανησυχητικό για το πρόβλημα των συντάξεων το γεγονός πως το 2013 ο πληθυσμός στις ελεύθερες περιοχές, λόγω των πιο πάνω, μειώθηκε κατά 0,2% ενώ το 2014 η μείωση ήταν 1.0%

Οικονομική κατάσταση Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
Κατά το 2013 υπήρξε σημαντική επιδείνωση στα οικονομικά του Τ.Κ.Α. Τα έσοδα παρουσίασαν μείωση €152,3 εκατ. ή ποσοστό 10,3% ενώ οι πληρωμές αυξήθηκαν κατά €54 εκατ. ή ποσοστό 4,1% Το Αποθεματικό του Ταμείου ήταν στις 31/12/2013 €7.475,5 εκατ. όμως τούτο κατόπιν συμφωνίας με τη Τρόικα θα αποσβεσθεί. Προβλήματα παρουσιάζει το Ταμείο Ανεργίας που είναι τα τελευταία χρόνια ελλειμματικό. Μέχρι στιγμής μεταφέρθηκαν από το Τ.Κ.Α €220 εκατ. για κάλυψη των ελλειμμάτων του.

Cyprus Association of Actuaries.. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η επισήμανση του CAA για την επάρκεια των συντάξεων. Αναφέρει. «Αποστολή των συνταξιοδοτικών συστημάτων είναι η εξασφάλιση επαρκούς εισοδήματος για τους ασφαλισμένους που αποτελεί ζήτημα θεμελιώδους αλληλεγγύης μεταξύ και εντός των γενεών. Στη Κύπρο το μέγιστο ποσοστό αναπλήρωσης από το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων αναμένεται να είναι γύρω στο 45 – 55% του τελικού μισθού για χαμηλά αμειβομένους. Για εργαζόμενους που αμείβονται με πέραν των 50,000 Ευρώ ετησίως, το ποσοστό μειώνεται δραματικά μέχρι και κάτω του 20%. Επομένως το Τ.Κ.Α. στη σημερινή του μορφή δεν προσφέρει από μόνο του την απαραίτητη επάρκεια συνταξιοδοτικών εισοδημάτων αφού υπολογίζεται ότι απαιτείται αναπλήρωση ίση με τουλάχιστον το 70% του μισθού ώστε να διατηρηθεί το βιοτικό επίπεδο.»
Η εξασφάλιση επαρκούς και βιώσιμου συνταξιοδοτικού συστήματος για τους πολίτες της κάθε χώρας πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα. Εφόσον ο πρώτος πυλώνας που είναι το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων δεν επαρκεί για να έχει κάποιος αξιοπρεπή σύνταξη θα πρέπει να αναπτυχθούν ο δεύτερος και ο τρίτος πυλώνας.

1ος Πυλώνας – Θεσμοθετημένο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.

Το Θεσμοθετημένο με βάση τον νόμο Γενικό Σύστημα Κοινωνικών Ασφαλίσεων είναι υποχρεωτικό για κάθε μισθωτό ή αυτοαπασχολούμενο. Τα συστήματα αυτά χρηματοδοτούνται συνήθως πάνω σε διανεμητική βάση όπου οι τρέχουσες εισπράξεις χρησιμοποιούνται για χρηματοδότηση των πληρωμών των συντάξεων.

Το Σύστημα Κοινωνικής Σύνταξης που αποτελεί επίσης μέρος του εκ του νόμου προβλεπόμενου συστήματος συνταξιοδότησης εγγυάται την παροχή σύνταξης γήρατος σε όλους όσοι έχουν συμπληρώσει το 65ον έτος της ηλικίας του και δεν δικαιούνται σύνταξη από το Γενικό Σύστημα Κοινωνικών Ασφαλίσεων ή από άλλη πηγή.

Το 2015 η συνολική εισφορά στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων είναι 20.2% (με ανώτατο όριο μηνιαίων ασφαλιστικών αποδοχών τις €4,553) όπου 7.8% συνεισφέρει ο εργαζόμενος 7.8% ο εργοδότης και 4.6% η κυβέρνηση. Για τους αυτοεργοδοτούμενους η συνολική εισφορά είναι 19.2% όπου 14.6% συνεισφέρει ο αυτοεργοδοτούμενος και 4.6% η Κυβέρνηση.

Έχει συμφωνηθεί με τους Κοινωνικούς Εταίρους αύξηση της εισφοράς στο Τ.Κ.Α. κάθε 5 χρόνια μέχρι το 2039 κατά 1,3% κάθε φορά. Κατανομή ανά ,0,5% εργοδότης / εργοδοτούμενος και 0,3% το Κράτος.

Από 1/1/2016 η συντάξιμη ηλικία είναι το 65ο έτος. Όμως κάτω από προϋποθέσεις η συντάξιμη ηλικία μπορεί να είναι και το 63ο έτος και οι ασφαλισμένοι που κάνουν χρήση αυτού του δικαιώματος λαμβάνουν μειωμένη σύνταξη κατά 12%.

Ως εκ τούτου γίνονται οι πιο κάτω εισηγήσεις:

1. Το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων θα πρέπει να ανεξαρτητοποιηθεί από την Κυβέρνηση και να δημιουργηθεί ένας ανεξάρτητος Οργανισμός όπως εισηγείται σε σχετική μελέτη η Διεθνής Τράπεζα, ο οποίος θα διαχειρίζεται το αποθεματικό του ταμείου. Ο οργανισμός αυτός θα διοικείται από Συμβούλιο που θα διορίζεται με βέλτιστες πρακτικές. Έχει μεγάλη σημασία ο διορισμός του Συμβουλίου να

γίνεται όπως προνοεί η πιο πάνω μελέτη. Θα υπάρχει επίσης Ειδική Επιτροπή Επενδύσεων που θα αποτελείται από ειδικούς στο θέμα.

2. Μέχρι να εφαρμοστεί το πιο πάνω οι εκάστοτε κυβερνήσεις να μην δικαιούνται να δανείζονται από το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων για κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών του κράτους.

3. Το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων να αποστέλλει κάθε χρόνο στο κάθε μέλος του το ποσό της σύνταξης που αναμένεται να πάρει κατά την αφυπηρέτηση του έτσι ώστε να γνωρίζει το μέγεθος της σύνταξης του και να αποφασίσει κατά πόσο θα χρειάζεται συμπληρωματική σύνταξη μέσω του 2ου και 3ου πυλώνα.

4. Τα δύο τελευταία χρόνια δεν υπάρχει πλεόνασμα. Αντίθετα το Ταμείο πλήρωσε περισσότερα σε ωφελήματα από ότι ήταν οι συνολικές εισπράξεις του.

2ος Πυλώνας – Σύστημα Επαγγελματικής Σύνταξης – Ταμεία Προνοίας

Τα συστήματα αυτά μπορούν να συσταθούν από ένα εργοδότη ή ως αποτέλεσμα συλλογικών συμβάσεων μεταξύ των εργοδοτών και των εργαζομένων ή των αντιπροσώπων τους. Στα πλαίσια αυτού του πυλώνα οι εργοδότες ή / και οι εργαζόμενοι καταβάλλουν εισφορές σε ένα συνταξιοδοτικό ίδρυμα το οποίο τις αποταμιεύει / επενδύει. Τα στοιχεία του ενεργητικού που διαθέτει το συνταξιοδοτικό αυτό Ίδρυμα χρησιμοποιούνται για την πληρωμή συνταξιοδοτικών παροχών.

Στο 2ο Πυλώνα υπάγονται τα Σχέδια Συντάξεων του Δημόσιου και Ημικρατικού τομέα καθώς επίσης Σχέδια Συντάξεων κάποιων εγγεγραμμένων κατηγοριών του Ιδιωτικού Τομέα (Ιατροί, Δικηγόροι) όσο και εθελοντικά Ταμεία Προνοίας των εργαζομένων στον Ιδιωτικό Τομέα.

Σήμερα υπάρχουν 6 εγγεραμμένα Ταμεία Συντάξεων και περίπου 75 υπό εγγραφή τα περισσότερα από αυτά έχουν κάτω από 10 μέλη.

Επίσης υπάρχουν 2056 εγγεγραμμένα Ταμεία Προνοίας με 1158 να είναι υπό διάλυση. Η πλειοψηφία των Ταμείων Προνοίας είναι με μικρό αριθμό μελών (3,5,10,15 κ.λπ.). Τα Ταμεία Προνοίας με περισσότερα από 100 μέλη είναι σχεδόν 100. Τα συνολικά περιουσιακά στοιχεία των Ταμείων Προνοίας (31/12) 2013) ήταν €1.531.128.

Μετά τις μαζικές διαλύσεις των Ταμείων την περίοδο 2013-2014 το ποσοστό των εργαζομένων στην Κύπρο που έχουν συμπληρωματική συνταξιοδοτική κάλυψη από τον 2ον Πυλώνα εκτιμάται κάτω του 40% με το υπόλοιπο να έχουν πρόσβαση μόνο στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, οι οποίοι δηλαδή αναμένουν να συγκεντρώσουν κάτω του 50% των απαιτούμενων συνταξιοδοτικών πόρων. Σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος των Ταμείων Επαγγελματικών Συνταξιοδοτικών Παροχών (Ταμεία Προνοίας και Σύνταξης) είναι καθοριστικός στην επίτευξη του στόχου για επάρκεια του συνταξιοδοτικού συστήματος.

Τα κυριότερα προβλήματα των Ταμείων Προνοίας είναι;

Α. Τα πλείστα Ταμεία είναι μικρά, τα διαχειρίζονται επιτροπές υπαλλήλων – μελών χωρίς επαγγελματίες συμβούλους. Σχεδόν η μόνη επένδυση είναι κατάθεση σε Τράπεζες, όχι πάντοτε με τους ευνοϊκότερους όρους, και κυβερνητικά ομόλογα.
Β. Επιτρέπεται η δανειοδότηση των μελών για διάφορους σκοπούς με αποτέλεσμα να μην επιτυγχάνεται ο σκοπός του Ταμείου που είναι συμπληρωματικό εισόδημα κατά την αφυπηρέτηση.
Γ. Τα Ταμεία Προνοίας δεν λειτουργούν σαν ανεξάρτητες οντότητες για δια βίου αποταμίευση. Ένας εργαζόμενος που αλλάζει εργοδότη 2 – 3 φορές κατά τη διάρκεια της καριέρας του παίρνει κάθε φορά που αποχωρεί το ποσό που δικαιούται από το Ταμείο και που συνήθως εξανεμίζεται πράγμα που δεν ανταποκρίνεται με το στόχο των Ταμείων Προνοίας. Χαρακτηριστικά το 2001 μόνο το 20% των πληρωμών που έγιναν από όλα τα Ταμεία Προνοίας δόθηκε με την αφυπηρέτηση.
Προτείνονται συνεπώς οι ακόλουθες αλλαγές;
Α .Να απαγορευθεί η ανάληψη ποσών παρά μόνο κατά την αφυπηρέτηση. ( δηλαδή να απαγορευθούν η λήψη δανείων και η παροχή των αποθεμάτων που έχουν αποταμιευθεί κατά την αλλαγή εργοδότη.)
Β. Να θεσμοθετηθεί πλαίσιο μεταφοράς των αποθεματικών ενός υπαλλήλου είτε από ένα Ταμείο σε άλλο Ταμείο όταν αλλάζει εργοδότη, (αν υπάρχει) είτε σε ένα γενικό Ταμείο που θα λειτουργεί για το σκοπό αυτό.

Γ. Να μελετηθεί η πιθανότητα ενοποίησης Ταμείων Προνοίας (ίσως και η μετατροπή τους σε Ταμεία Συντάξεων) στη βάση οικονομικής δραστηριότητας ή βιομηχανικού τομέα αντί μιας επιχείρησης ώστε να καταστεί πιο αποτελεσματική η λειτουργία τους. Τα λίγα, αλλά μεγάλα Ταμεία θα είναι πιο εύρωστα, θα διαθέτουν επαγγελματική διαχείριση και αναμένεται να εξασφαλίζουν καλύτερες αποδόσεις. Θα είναι δε πιο εύκολη η Εποπτεία ολιγάριθμων Ταμείων που θα πρέπει να γίνει πολύ πιο αποτελεσματική και αυστηρή. Σήμερα δυστυχώς η εποπτεία των Ταμείων Συντάξεως και Προνοίας είναι σχεδόν ανύπαρκτη.
Δ. Συμμετοχή, ει δυνατόν καθολική. Τούτο μπορεί να επιτευχθεί αν η συμμετοχή σε μεγάλα Καθολικά Ταμεία Συντάξεων και Προνοίας, που πρέπει να δημιουργηθούν, γίνεται αυτόματα εκτός και αν ο εργοδοτούμενος αποφασίσει να μην συμμετάσχει. Δηλαδή η επιλογή θα είναι opt out και όχι opt in. Η εισφορά του στο Ταμείο θα μπορεί

να αυξομειώνεται με βάση τα κατά καιρούς εισοδήματα του και την οικονομική του δυνατότητα. Θα πρέπει επίσης να μπορεί να μεταπηδά σε διάφορα επενδυτικά σχέδια που θα προσφέρει το κάθε Ταμείο ανάλογα με το επενδυτικό του προφίλ και τις ατομικές / οικογενειακές του συνθήκες.
Ε. Σε αυτά τα μεγάλα Ταμεία δεν πρέπει να είναι απαραίτητη η συνεισφορά του εργοδότη, παρόλο που είναι επιθυμητή. Όμως και αυτή θα μπορεί να προσαρμόζεται ως προς τη μορφή και το ύψος της ανάλογα με τον εργοδότη και τις συνθήκες της επιχείρησης.
3ος Πυλώνας- Ιδιωτικά Συστήματα.

Πολλοί ασφαλιζόμενοι έχουν ανάγκη μεγαλύτερης κάλυψης. Τούτο μπορεί να υλοποιηθεί μέσω ιδιωτικής ασφάλισης.

Τα Ιδιωτικά συστήματα λαμβάνουν τη μορφή συμβάσεων που υπογράφουν ιδιώτες με εταιρείας ασφάλειας ζωής ή άλλους χρηματοδοτικούς οργανισμούς.

Ως κίνητρο του πολίτη να αγοράζει περαιτέρω ασφαλιστική κάλυψη θα μπορούσε να είναι η αύξηση του ορίου φορολογικής απαλλαγής για εισφορές στο 1/5 από το 1/6 του φορολογικού εισοδήματος του που είναι σήμερα δηλ. από το 16.5% στο 20% του εισοδήματος του.

Ταμείο Υδρογονανθράκων

Η δημιουργία Ταμείου Υδρογονανθράκων κατά το πρότυπο του Νορβηγικού θα έδινε σε μεγάλο βαθμό τη λύση στο πρόβλημα της χρηματοδότησης των συντάξεων των σημερινών αλλά κυρίως των μελλοντικών γενεών.