Σκοπός του παρόντος σημειώματος είναι να διαμορφώσει μια ολοκληρωμένη πρόταση για ριζική αλλαγή της φιλοσοφίας και του τρόπου φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας στο σύνολο της. Πιστεύουμε πως μια τέτοια αλλαγή και ο εξορθολογισμός του συστήματος θα βοηθήσει στην επανεκκίνηση της αγοράς ακινήτων αυξάνοντας ταυτόχρονα και τα έσοδα του κράτους.

Σήμερα επιβάλλονται στην ακίνητη ιδιοκτησία 10 διαφορετικές φορολογίες. Κάποιες είναι λογικές, κάποιες παράλογες η/και στρεβλωτικές της αγοράς, κυρίως λόγω του τρόπου που εφαρμόζονται.

Βασική φιλοσοφία της πρότασης είναι πως για να λειτουργήσει ελεύθερα και αποδοτικά η αγορά ακινήτων πρέπει το κόστος συναλλαγής να είναι χαμηλό. Όσο πιο χαμηλό είναι το κόστος συναλλαγής τόσο περισσότερες συναλλαγές γίνονται οπόταν τόσο η οικονομία όσον και το Κράτος επωφελούνται από την αυξημένη δραστηριότητα. Η υψηλή και κάποτε παράλογα ψηλή φορολόγηση των συναλλαγών σκοτώνει την αγορά. Η μείωση του κόστους συναλλαγών θεωρείται σωστή ενέργεια ακόμα και σε ομαλές οικονομικές συνθήκες ενώ είναι πολύ περισσότερο επιβεβλημένη στις σημερινές δύσκολές οικονομικές συνθήκες.
Εν όψει των πιο πάνω ακολουθεί σειρά εισηγήσεων μας για τις διάφορες φορολογίες:

1. Μεταβιβαστικά – Υποθηκευτικά – Τέλη Χαρτοσήμου – Φόρος Κεφαλαιουχικών Κερδών

Σήμερα το Κράτος εισπράττει πολύ λίγα ποσά από μεταβιβαστικά, υποθηκευτικά, τέλη χαρτοσήμου και φόρο κεφαλαιουχικών κερδών γιατί η αγορά είναι σχεδόν στάσιμη.
Ο κόσμος δεν αγοράζει ακίνητα. Αν αγόρασε η θα αγοράσει δεν μεταβιβάζει. Εφ’ όσον δεν μεταβιβάζει σημαίνει πως δεν υποθηκεύει. Άρα δεν πληρώνει ούτε χαρτόσημο. Και εφόσον δεν πωλεί ή πωλεί σε χαμηλή τιμή δεν εισπράττεται φόρος κεφαλαιουχικών κερδών.

Εισήγηση:
(α) Ο συντελεστής για τα μεταβιβαστικά να είναι ένας στο 3%.
(β) Τα υποθηκευτικά δικαιώματα να μειωθούν από 1% στο 0,5%.
(γ) Ο συντελεστής για το χαρτόσημο για συμβόλαια αγοραπωλησίας να είναι ένας στο 1‰ (1 τοις χιλίοις) με ανώτατο όριο τις €10,000.
(δ) Ο Φόρος Κεφ. Κερδών να μειωθεί από 20% στο 12.5%.
Πέραν των λόγων που αναφέρθηκαν ήδη, προσθέτουμε και τους πιο κάτω λόγους προς ενίσχυση της επιχειρηματολογίας μας γιατί θα πρέπει να υπάρξει αλλαγή στον τρόπο φορολόγησης των ακινήτων:
(α) Η αγοραπωλησία ακίνητης περιουσίας δεν πρέπει να επηρεάζεται από το κόστος συναλλαγής όπως συμβαίνει με τους κλιμακωτούς συντελεστές.
(β) Συντελεστής που κυμαίνεται με την αξία δημιουργεί κίνητρα για αποφυγή.
(γ) Το χαμηλό κόστος συναλλαγής δεν ευνοεί τη δημιουργία μαύρης αγοράς με λεφτά κάτω από το τραπέζι. Αντίθετα βοηθά στη σωστή, ομαλή και ελεύθερη λειτουργία της αγοράς σε ένα τόσο σημαντικό τομέα.

Όσον αφορά το Φόρο Κεφαλαιουχικών Κερδών (Φ.Κ.Κ.) το σημερινό ποσοστό του 20% θεωρείται ψηλό, στρεβλώνει την αγορά και ενθαρρύνει τη φόρο-αποφυγή και τις συναλλαγές κάτω από το τραπέζι. Η εισήγησή μας για 12.5% γίνεται ώστε να υπάρχει ομοιομορφία με τον εταιρικό φόρο και με την εισήγησή μας για μείωση της αμυντικής εισφοράς επί των τόκων στο 12.5%. Επιπρόσθετα ο Φ.Κ.Κ. για εταιρείες που δεν είναι Developer ξεπερνά το 30% γιατί προστίθεται στο κέρδος της εταιρείας και στη λογιζόμενη διανομή κερδών. Αυτή η στρέβλωση πρέπει να διορθωθεί.
Θα μπορούσε επίσης να εξεταστεί η πιθανότητα μερικής έκπτωσης επί του Φόρου Κεφαλαιουχικών Κερδών, στις περιπτώσεις αγοράς νέας ακίνητης ιδιοκτησίας εντός 12 μηνών από την ημερομηνία πώλησης.

2. Εκτίμηση αξίας ακινήτων για Κτηματολογικούς σκοπούς
Η σημερινή πρακτική το Κτηματολόγιο να μην αποδέχεται τις τιμές του συμβολαίου αλλά να καθορίζει το ίδιο πλασματικές τιμές αγοραπωλησίας είναι:
(α). Απηρχαιωμένη και δημιουργεί στρεβλώσεις.
(β). Χρονοβόρα για τους κτηματολογικούς λειτουργούς.
(γ). Καταλήγει σε αμφισβητήσεις και διαπληκτισμούς.
(δ). Ενθαρρύνει τη διαφθορά.

(ε). Δίνει υπερβολική διακριτική εξουσία στους λειτουργούς
(στ). Ενθαρρύνει τους εμπλεκομένους να δηλώνουν υποεκτιμημένες τιμές ενώ
(ζ). Η πρακτική αυτή εμποδίζει τη διαπίστωση της πραγματικής τιμής των ακινήτων αφού το κτηματολόγιο δίδει λανθασμένη πληροφόρηση.

Σημείωση: Αναφέρουμε δύο πράξεις που έγιναν πρόσφατα. 1. Οικόπεδο στο Στρόβολο πωλήθηκε για €140,000. Το Κτηματολόγιο αρνήθηκε την τιμή και ζήτησε μεταβιβαστικά για €300,000. 2. Μια σκάλα γης σε οικιστική περιοχή πωλήθηκε για €100,000. Το κτηματολόγιο ζήτησε μεταβιβαστικά για €250,000.
Εισηγούμεθα όπως με νομοθετική ρύθμιση να καθιερωθεί πως η τιμή αγοράς που καθορίζεται στο συμβόλαιο αγοραπωλησίας θα είναι αποδεκτή από το Κτηματολόγιο όπως εφαρμόζεται από τον Έφορο Κεφαλαιουχικών Κερδών.

3. Φορολογία ενοικίων
Το εισόδημα από ενοίκια είναι το μόνο που φορολογείται δύο φορές. Με φόρο εισοδήματος και με εισφορά για την άμυνα. Εισηγούμεθα κατάργηση της εισφοράς για την άμυνα γιατί: 1. Δημιουργεί αχρείαστη γραφειοκρατία. 2. Ταλαιπωρεί τους πολίτες και 3. Έχει μεγάλο κόστος αλλά μικρή απόδοση. π.χ. για ένα ενοίκιο €500 μηνιαίως ή €6,000 ετήσια, θα πρέπει ο ιδιοκτήτης να γεμίσει φόρμα δύο φορές το χρόνο για να πληρώσει αμυντική εισφορά €67.5.

4. Επιλογή του υποκείμενου στο φόρο προσώπου να επιβάλει ΦΠΑ σε υπηρεσίες μίσθωσης ακίνητης ιδιοκτησίας

Ο σκοπός της επιλογής επιβολής ΦΠΑ (option to tax) σε συγκεκριμένες συναλλαγές έχει ως αποτέλεσμα τη διεκδίκηση φόρου εισροών από το υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο (υ.φ.π.) με την ταυτόχρονη ανάληψη της υποχρέωσης να καταβάλει φόρο εκροών σε συναλλαγές που σύμφωνα με την υφιστάμενη περί ΦΠΑ Νομοθεσία εξαιρούνται από την επιβολή ΦΠΑ.

Οι συναλλαγές για τις οποίες ζητείται η εφαρμογή της επιλογής υποβολής αφορούν ενοικιάσεις υποστατικών κυρίως για εμπορικούς αλλά και για ιδιωτικούς σκοπούς. Η κατηγορία ενοικίασης υποστατικών για εμπορικούς σκοπούς διαχωρίζεται σε δύο υποκατηγορίες ήτοι στην υποκατηγορία ενοικίασης υποστατικών τα οποία χρησιμοποιούντα από τα υποκείμενα στο φόρο πρόσωπα με δικαίωμα διεκδίκησης του φόρου εισροών και στην υποκατηγορία ενοικίασης υποστατικών τα οποία χρησιμοποιούντα είτε από υ.φ.π. που δεν έχουν δικαίωμα διεκδίκησης του φόρου
εισροών είτε από μη υ.φ.π. Στην περίπτωση της ενοικίασης εμπορικών υποστατικών σε μη υ.φ.π. μπορούν να ενταχθούν και οι ενοικιάσεις υποστατικών για ιδιωτικούς σκοπούς.
Ζητούμε όπως προωθηθεί νομοσχέδιο για την εισαγωγή της πιο πάνω επιλογής στα υ.φ.π. Σημειώνεται ότι μόνο η Κύπρος από το σύνολο των κρατών μελών δεν εφαρμόζει την επιλογή φορολόγησης.

5. Φόρος Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Φ.Α.Ι.) Κρατικός

Ο τρόπος επιβολής του Φ.Α.Ι. είναι λανθασμένος και οι κλίμακες του είναι απαγορευτικά ψηλές. Με τη πρόσθεση όλων των αξιών των ακινήτων ενός ιδιοκτήτη και τις αυξανόμενες κλίμακες τον καθιστά ουσιαστικά Φόρο Πλούτου (wealth tax), όταν καμία άλλη κατηγορία περιουσιακών στοιχείων φορολογείται με παρόμοιο τρόπο. Κατά την άποψή μας η ευχέρεια Επιβολής Φόρου Ακίνητης Ιδιοκτησίας πρέπει να μεταφερθεί από το Κράτος στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ως το κύριο μέσο χρηματοδότησης της Τ.Α., καταργώντας προς τούτο την σχετική Κρατική Χορηγία. Οι κλιμακωτοί φορολογικοί συντελεστές στα ακίνητα προκαλούν στρεβλώσεις που δημιουργούν τις προϋποθέσεις για φόρο-αποφυγή, προσθέτουν κόστος στις συναλλαγές και στη λειτουργία της οικονομίας και σε τελική ανάλυση μειώνουν τα έσοδα της Κυβέρνησης. Ορισμένες από αυτές τις στρεβλώσεις αναφέρονται στην συνέχεια:

(α) Οι αγοραστές που δεν έχουν τίτλο πληρώνουν ψηλότερη φορολογία ανά ακίνητο

Το φόρο τον πληρώνει ο ιδιοκτήτης / ντεβέλοπερ που διαθέτει μεγάλο αριθμό σπιτιών / διαμερισμάτων (π.χ. 100) και ενδεχομένως και άλλη γη. Επειδή δεν έχει τις άδειες για να μεταβιβάσει ή επειδή οι αγοραστές δεν προσέρχονται να ολοκληρώσουν την διαδικασία και να μεταβιβάσουν επ’ ονόματι τους το ακίνητο που αγόρασαν, ο επιχειρηματίας ανάπτυξης γης φορολογείται με ψηλό συντελεστή στην βάση της συνολικής του περιουσίας και διαμοιράζει το ποσό στους αγοραστές οι οποίοι πληρώνουν έτσι περισσότερα από ότι θα πλήρωναν αν ο φόρος αφορούσε το κάθε ακίνητο χωριστά. Η δυνατότητα του αγοραστή να αποταθεί στο αρμόδιο τμήμα για επιστροφή της υπερχρέωσης στη βάση αποδεικτικών στοιχείων, είναι χρονοβόρα και δαπανηρή τόσο για τον ιδιοκτήτη όσο και για το Κράτος.

(β) Στρεβλώσεις που οφείλονται καθαρά στο μη ουδέτερο της φορολογίας
Δεν μπορεί η απάντηση στο ερώτημα «ποιος είναι ο φόρος κάποιου ακινήτου» να είναι «εξαρτάται από το μέγεθος της περιουσίας του αγοραστή». Τέτοιου είδους στρεβλώσεις δρουν αποτρεπτικά στη πραγματοποίηση αγοράς για πρόσθετο ακίνητο, λόγω του ενδεχομένου μεταπήδησης στην επόμενη κατηγορία και της αύξησης του συντελεστή φορολογίας.

Ακόμα, η λογική των κλιμάκων και των διαφορετικών συντελεστών επενεργεί αρνητικά στην πρόθεση οποιουδήποτε αγοραστή, Κύπριου ή ξένου να προχωρήσει σε νέες αγορές αφού δεν μπορεί να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή ποιο θα είναι το κόστος του Φόρου Ακίνητης Ιδιοκτησίας που θα καλείται να καταβάλλει.

Η κλιμακωτή φορολογία, είναι πολύ άδικη για όσους έχουν μεγαλύτερης αξίας περιουσία γιατί τους αναγκάζει να πληρώνουν πολύ πιο ψηλούς συντελεστές αφού υπολογίζονται στην βάση του συνόλου της αξίας της περιουσίας τους.

Με το υφιστάμενο σύστημα πολλοί ιδιοκτήτες μπορεί να εξαναγκαστούν να πωλήσουν περιουσίες τους γιατί είναι πολύ πιθανό να μην μπορούν να πληρώνουν τις ψηλές φορολογίες που τους επιβάλλονται, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις περιουσιών που δεν παράγουν οποιοδήποτε εισόδημα. Σε αρκετές περιπτώσεις ακόμα, προχωρούν σε διακανονισμούς όπως το σημείο (γ) που ακολουθεί, προκειμένου να μειώνουν το ποσό της φορολογίας που πρέπει να καταβάλουν.

Ο συντελεστής φορολογίας θα πρέπει να είναι ένας και να επιβάλλεται επί της αξίας του κάθε ακίνητου ξεχωριστά και όχι επί της σωρευτικής αξίας της περιουσίας του κάθε ιδιοκτήτη.
Με την εισήγησή μας όλοι οι πολίτες είναι ίσοι έναντι του νόμου αφού όσοι κατέχουν μεγαλύτερη περιουσία θα πληρώνουν εκ των πραγμάτων ψηλότερη φορολογία.

(γ) Φορολογικές στρεβλώσεις
Δύο άτομα έχουν ακριβώς την ίδια ακίνητη ιδιοκτησία. Από ένα οικόπεδο το ένα δίπλα στο άλλο. Από ένα διαμέρισμα στην ίδια πολυκατοικία ίδιου εμβαδού. Και από ένα εξοχικό στην ίδια ανάπτυξη με παρόμοια εμβαδά. Ο πρώτος τα εγγράφει όλα στο όνομα του ή σε μια οικογενειακή εταιρεία οπόταν θα πληρώνει πολύ ψηλό Φ.Α.Ι. αφού η αξία όλων θα προστίθεται. Ο δεύτερος εγγράφει το κάθε κτήμα σε διαφορετική εταιρεία ή το κάθε κτήμα σε ένα μέλος της οικογένειας ή ακόμα ¼ μερίδιο του κάθε κτήματος στα 4 μέλη της οικογένειας. Αποτέλεσμα πιο χαμηλός Φ.Α.Ι. Επειδή η τελευταία μέθοδος μειώνει σημαντικά και τα μεταβιβαστικά χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο.

Εισήγηση:
Με βάση τα πιο πάνω ο Φόρος Ακίνητης Ιδιοκτησίας δεν πρέπει να εφαρμόζεται ανά ιδιοκτήτη, ούτε να διαφοροποιείται ανάλογα με τις αντικειμενικές συνθήκες του ιδιοκτήτη. Ο Φόρος πρέπει να αφορά το κάθε κτήμα ξεχωριστά, να επιβάλλεται επί της τρέχουσας εκτιμημένης αξίας και ο συντελεστής να είναι ο ίδιος άσχετα από την συνολική περιουσία του ιδιοκτήτη.

Ο συντελεστής φορολογίας θα καθορίζεται από το πηλίκο της διαίρεσης μεταξύ της φορολογίας που επιθυμεί να εισπράξει το Κράτος και της συνολικής εκτιμημένης αξίας της γης, χωρίς οποιοδήποτε αφορολόγητο ποσό, αφού το ποσοστό που θα προκύψει θα είναι αρκετά χαμηλό και δεν θα καταλήγει σε ψηλές ή απαγορευτικές φορολογίες για τους πολίτες.

Με τον τρόπο αυτό θα εξαλειφθεί και το φαινόμενο διαμερισμού των περιουσιών σε πολλούς ιδιοκτήτες αφού δεν θα υπάρχει οποιοδήποτε αφορολόγητο ποσό και δεν θα οδηγεί σε μείωση της φορολογίας για κανένα.

Δεδομένου ότι ο Φόρος Ακίνητης Ιδιοκτησίας μεταφέρεται προς όφελος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης θα πρέπει το ποσοστό του Κρατικού Φόρου να είναι πολύ χαμηλό. Ενδεικτικά αναφέρουμε το 1.5°\ₒₒ επί των αξιών του 1980 που εφάρμοζαν μέχρι σήμερα οι Δήμοι.

Σε περίπτωση που κριθεί ότι το διοικητικό κόστος είσπραξης για χαμηλά ποσά φορολογίας δεν δικαιολογεί την επιβολή της φορολογίας, τότε θα μπορούσε να μπει ως οριζόντια πρόνοια ότι συνολική φορολογία μέχρι π.χ. του ποσού των €25.00 δεν καταβάλλεται. Η εξαίρεση όμως αυτή θα στηριχθεί στην λογική του διοικητικού κόστους είσπραξης και όχι ως μέτρο κοινωνικής πολιτικής γιατί κάτι τέτοιο θα οδηγήσει σε πιέσεις για αύξηση του ποσού σε ψηλότερα επίπεδα, ανατρέποντας τη λογική της φορολόγησης όλης ανεξαίρετα της ιδιοκτησίας.

6. Φόρος Ακίνητης Ιδιοκτησίας. (Φ.Α.Ι.) Δημοτικός
Η Ακίνητη Ιδιοκτησία πρέπει να αποτελεί την κύρια πηγή εσόδων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Δήμους & Κοινότητες) στο βαθμό που αφορά την κατοχή και την χρήση της αφού είναι στο επίπεδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που ο πολίτης/ιδιοκτήτης απολαμβάνει τις πλείστες υπηρεσίες σε σχέση με την ιδιοκτησία του.

Αντίθετα με το Κράτος, στην περίπτωση των Τοπικών Αρχών δικαιολογείται η επιβολή φορολογιών, γιατί είναι οι τοπικές αρχές που προσφέρουν στους ιδιοκτήτες τις βασικές υπηρεσίες λειτουργίας μιας κοινότητας σε σχέση με την ακίνητη ιδιοκτησία, που προσδιορίζουν και την ποιότητα ζωής.

Αναφέρουμε πως πρόσφατα η Ένωση Δήμων με ανακοίνωση της ζήτησαν «όπως βρεθούν τρόποι και έσοδα έτσι ώστε να μην στηρίζεται η Τοπική Αυτοδιοίκηση στη Κρατική Χορηγία αλλά όπως σε όλες τις χώρες της Ευρώπης να υπάρχει αυτή η αυτοτέλεια και αυτάρκεια στο τομέα της τοπικής αυτοδιοίκησης.»

Τα πλεονεκτήματα από την εφαρμογή αυτού του συστήματος είναι πολλά:
(α) Οι τοπικές αρχές θα αναλάβουν την ευθύνη επιβολής των σχετικών φορολογιών αφού αυτές θα καθορίζονται στην βάση της ευρύτητας και της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών. Σήμερα κάθε φορά που οι δημότες παραπονιούνται για την επιβολή φορολογιών από τις Τοπικές Αρχές, η απάντηση των Δήμων είναι ότι το Κράτος δεν τους δίνει αρκετά ή ότι μειώθηκε η Κρατική χορηγία.

(β) Το επίπεδο φορολογίας θα είναι πιο δίκαιο γιατί οι Τοπικές Αρχές γνωρίζουν την πραγματική αξία των περιουσιών των δημοτών τους (κατά πόσο ένα χωράφι ή οικόπεδο είναι κενό ή έχει προστεθεί σε αυτό μια ανάπτυξη ή μια κατοικία κ.λ.π.). Επίσης λόγω της άμεσης επαφής τους μπορούν πιο εύκολα και πολύ πιο άμεσα να διαπιστώνουν τις όποιες αλλαγές και να απευθύνονται έγκαιρα στο κτηματολόγιο για αναπροσαρμογή της εκτιμημένης αξίας. Η επικαιροποίηση των στοιχείων θα πρέπει να είναι δική τους ευθύνη ώστε να διασφαλίζουν την είσπραξη των σωστών φορολογιών από τους πολίτες τους, αφού αυτή θα είναι πλέον η μόνη πηγή εσόδων για την συντήρησή τους.

Για τον σκοπό αυτό προτείνεται όπως το Κτηματολόγιο κάμει μια ιδιαίτερη υπηρεσία για να εξυπηρετεί τις ανάγκες των Δήμων για γρήγορη προσαρμογή των αξιών.
(γ) Θα περιοριστεί σημαντικά η δυνατότητα φοροδιαφυγής γιατί οι Τοπικές Αρχές έχουν άμεση γνώση των δημοτών και της οικονομικής τους κατάστασης
(δ) Καταργείται η Κρατική χορηγία στους Δήμους
(ε) Περιορίζεται το κόστος συλλογής του φόρου
(στ) Πιστεύεται πως θα οδηγήσει σε πιο αποτελεσματική λειτουργία των Δήμων

Εισήγηση:
Η Βουλή να καθορίζει ανώτατο όριο συντελεστή φορολογίας ο οποίος όμως θα είναι διαφορετικός για τους Δήμους από το συντελεστή για τις Κοινότητες, γιατί οι υπηρεσίες που προσφέρουν είναι διαφορετικές. Το ύψος του συντελεστή θα είναι ενιαίο για όλους τους ιδιοκτήτες του Δήμου/Κοινότητας για την συγκεκριμένη υπηρεσία και θα επιβάλλεται ανά ιδιοκτησία.

Στο σημείο αυτό πρέπει να διασφαλιστεί ότι οι Δήμοι/Κοινότητες θα επιβάλλουν φορολογίες στην βάση της πραγματικής αξίας της υπηρεσίας που προσφέρουν (ανταποδοτικό τέλος) και ότι δεν θα βρουν την ευκαιρία να φορολογούν ασύστολα και αδιάκριτα τους πολίτες. Π.χ. δεν θα μπορεί ένα αναξιοποίητο χωράφι να υπόκειται σε φόρο αποκομιδής σκυβάλων ή άλλων φορολογιών για μη προσφερόμενες υπηρεσίες απλά και μόνο γιατί οι Δήμοι/Κοινότητες θα θεωρήσουν ότι έχουν την ευκαιρία δημιουργίας αυξημένων εσόδων.

Ταυτόχρονα όμως με την δυνατότητα επιβολής αυτών των φορολογιών θα πρέπει να έχουν την υποχρέωση ελέγχου και έγκρισης των προϋπολογισμών τους από κάποιο ανεξάρτητο Φορέα.

7. Φ.Π.Α. στα Ακίνητα
Το θέμα παρουσιάζεται περίπλοκο και χρειάζονται εξηγήσεις. Εκ πρώτης όψεως ο Φ.Π.Α. είναι φόρος πάνω στην προστιθέμενη αξία κατά την παραγωγή. Η γη δεν περιλαμβάνεται στον κύκλο της παραγωγής. Ταυτόχρονα όμως: 1. Όταν κτίζεις ένα ακίνητο πληρώνεις Φ.Π.Α. για όλα τα υλικά που αγοράζεις και τις υπεργολαβίες. 2. Όταν αγοράζεις ακίνητο πληρώνεις μεταβιβαστικά. 3. Όταν πωλείς ακίνητο πληρώνεις Φόρο Κεφαλαιουχικών Κερδών. Πως δικαιολογείται η πρόσθετη επιβάρυνση με Φ.Π.Α.; Θα ήταν χρήσιμο να ακούσουμε τα επιχειρήματα της άλλης πλευράς.
Όπως είναι σήμερα η νομοθεσία δημιουργείται το εξής παράδοξο. Η αγοραπωλησία γης μόνο, π.χ. οικόπεδο ή χωράφι, δεν υπόκειται σε Φ.Π.Α. Αν όμως αγοράσεις έτοιμη κατοικία ή διαμέρισμα τότε το Φ.Π.Α. πληρώνεται πάνω στο σύνολο της τιμής του συμβολαίου που περιλαμβάνει και τη γη. Στη μια περίπτωση η γη φορολογείται με Φ.Π.Α. και στη άλλη όχι.
Άλλο χαρακτηριστικό δείγμα της πληθώρας των κανονισμών που υπάρχουν και προκαλούν σύγχυση στην αγορά, είναι και το φαινόμενο της καταβολής μειωμένου ΦΠΑ για οικοδομές μέχρι 275 τ.μ. Ενώ η Πολεοδομία υπολογίζει με ένα τρόπο το μέγεθος της οικοδομής ο Έφορος Φορολογίας υιοθετεί διαφορετικό τρόπο υπολογισμού, με αποτέλεσμα να υπάρχουν προβλήματα στο κατά πόσο η ίδια οικοδομή δικαιούται τον μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ του 5% ή όχι. Εισήγησή μας όπως υιοθετείται από όλες τις Υπηρεσίες ο ορισμός που χρησιμοποιεί η Πολεοδομία.
Επί πλέον με το Φ.Π.Α. στο 19% το σύνολο φορολογικής επιβάρυνσης για αγορά κατοικίας καθίσταται απαγορευτικό για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών.

8. Κλείνοντας θέλουμε να καταγράψουμε ως γενική εισήγηση την ανάγκη να συνεχιστεί η παροχή κινήτρων για έγκαιρη πληρωμή των διαφόρων φορολογιών (π.χ. 15% έκπτωση στην προπληρωμή και 10% πρόστιμο για καθυστέρηση).